Όταν εμφανίζεται πόνος στις αρθρώσεις, το 90% των ασθενών σπεύδουν στο Διαδίκτυο για γνώση και όχι σε έναν ρευματολόγο. Μια τέτοια επιθυμία για αυτομόρφωση είναι αξιέπαινη αρκεί να μην καταλήγει σε αυτοδιάγνωση. Δεδομένου ότι η αρθρίτιδα διαφόρων αιτιολογιών και η αρθροπάθεια έχουν παρόμοια αίτια εμφάνισης, συμπτώματα πόνου και παρόμοια εντόπιση, συχνά συγχέονται. Αλλά μετά από αυτοθεραπεία, τα παράπονα όχι μόνο δεν υποχωρούν, αλλά ακόμη και εντείνονται. Το γεγονός είναι ότι η διαφορά μεταξύ αρθρίτιδας και αρθρίτιδας δεν έγκειται μόνο σε διαφορετικά επιθήματα (όπου "-itis" σημαίνει οξεία, ξαφνική και ταχέως αναπτυσσόμενη φλεγμονή και "-oz" σημαίνει μια χρόνια, αργά αναπτυσσόμενη ασθένεια).
Είναι η φύση της αρθρίτιδας και της αρθρίτιδας ίδια ή διαφορετική;
Η αρθρίτιδα είναι μια φλεγμονώδης διαδικασία, που σχετίζεται συχνότερα με αυτοάνοσα νοσήματα, προηγούμενες λοιμώξεις, ορμονικές ανισορροπίες και μεταβολικούς παράγοντες που επηρεάζουν τη γενική κατάσταση του σώματος. Σε αυτή την περίπτωση, συμβαίνουν παθολογικές αλλαγές στο αρθρικό υγρό (ενώ με την αρθροπάθεια δεν υπάρχει επαρκής παραγωγή του) και στον συνδετικό ιστό.
Η φλεγμονή εκδηλώνεται συνήθως στο πλαίσιο της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, ξεκινώντας από 25-30 ετών, ή των ουρογεννητικών, εντερικών βακτηριακών λοιμώξεων. Οι αλλαγές επηρεάζουν κυρίως τον αρθρικό υμένα της άρθρωσης, όπου συγκεντρώνονται τα αιμοφόρα αγγεία.
Η αρθρίτιδα συχνά προκαλεί επιπλοκές στην καρδιά, τα νεφρά και το συκώτι, χωρίς να περιορίζεται σε βλάβες στις αρθρώσεις.
Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια μη φλεγμονώδης, εκφυλιστική ασθένεια που προκαλείται από φυσική φθορά των επιφανειών των αρθρώσεων. Η λέπτυνση του χόνδρου μπορεί να προκληθεί από υπερβολικά φορτία, αλλαγές στα ορμονικά επίπεδα, αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία στο σώμα του ασθενούς και διαταραχές αξονικού φορτίου (για παράδειγμα, λόγω καμπυλότητας της στάσης ή ακατάλληλα επουλωμένων καταγμάτων).
Η οστεοαρθρίτιδα συνοδεύεται από μειωμένη κινητικότητα στην άρθρωση και σχηματισμό οστεοφύτων. Σε αντίθεση με την αρθρίτιδα, οδηγεί σε μηχανική τοπική παραμόρφωση της αρθρικής κάψας και των οστών, αλλά δεν επηρεάζει άλλα όργανα και συστήματα. Η ασθένεια προσβάλλει ολόκληρο τον χόνδρο. Με την αρθροπάθεια, μπορούν επίσης να παρατηρηθούν φλεγμονώδεις διεργασίες, αλλά δεν είναι μόνιμες και συνήθως εμφανίζονται στο δεύτερο και τρίτο στάδιο της νόσου.
Εκεί που η διαφορά μεταξύ αρθρίτιδας και αρθρίτιδας είναι ιδιαίτερα αισθητή είναι η ηλικία έναρξης της νόσου. Ο συντριπτικός αριθμός των ασθενών με οστεοαρθρίτιδα είναι στην ηλικιακή κατηγορία των 65 ετών και άνω, αλλά τα πρώτα συμπτώματα μπορούν να παρατηρηθούν στην ηλικία των 45 ετών. Η αρθρίτιδα επηρεάζει νεαρά, ικανά άτομα ηλικίας κάτω των 55 ετών και μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και σε παιδιά και εφήβους.
Συμπτώματα: πώς διαφέρει η αρθρίτιδα από την αρθροπάθεια στις αισθήσεις;
Η διαφορά μεταξύ αρθρίτιδας και αρθρίτιδας είναι ότι η αρθρίτιδα ξεκινά με οίδημα των αρθρώσεων, ερύθημα (κοκκινίλα και ζεστασιά του δέρματος) και οξύ πόνο που δεν σχετίζεται με την ένταση της κίνησης. Οι επώδυνες αισθήσεις μπορεί να ενταθούν ακόμη και τη νύχτα (ενώ η αρθροπάθεια «υποχωρεί» μετά την ανάπαυση). Συχνά δεν υπάρχει τσάκισμα στην αρθρίτιδα. Η παθολογική κατάσταση προκαλείται συνήθως από άγχος, κόπωση, κρυολόγημα, πονόλαιμο, κυστίτιδα και άλλα.
Η πορεία ενός οξέος επεισοδίου μπορεί να συνοδεύεται από:
- αυξημένη θερμοκρασία?
- πυρετός;
- διεύρυνση της άρθρωσης λόγω πρηξίματος.
- απώλεια δύναμης, αυξημένη κόπωση.
- απώλεια βάρους.
Ανάλογα με την αιτιολογία:
- επιπεφυκίτιδα?
- πόνος στο ουροποιητικό σύστημα?
- αρνητικά συμπτώματα από όργανα με ενεργή παροχή αίματος (καρδιά, πνεύμονες, νεφρά, ήπαρ).
Το πρώτο σημάδι της αρθρώσεως είναι συνήθως η μυϊκή ενόχληση, η ένταση και η εμφάνιση ενός θαμπού ήχου τριγμού στις αρθρώσεις. Η πρωινή δυσκαμψία και άλλα σημάδια μπορεί να εμφανιστούν πολύ αργότερα. Τα συμπτώματα αναπτύσσονται σταδιακά, η ασθένεια χαρακτηρίζεται από υποτονική φύση - αυτό είναι το κύριο πράγμα που διακρίνει την αρθρίτιδα από την αρθρίτιδα. Καθώς προχωρά, εμφανίζονται τα ακόλουθα:
- μείωση του εύρους κίνησης.
- αλλαγή των περιγραμμάτων της άρθρωσης.
- πόνος που επιδεινώνεται μετά την άσκηση.
Η ερυθρότητα του δέρματος και ο παροξυσμικός χαρακτήρας δεν είναι τυπικά για την αρθροπάθεια, εκτός εάν επιπλέκεται από αρθρίτιδα.
Η φύση των αισθήσεων κατά την αρθρίτιδα και την αρθρίτιδα μπορεί να είναι παρόμοια, αλλά οι μηχανισμοί τους διαφέρουν σημαντικά. Έτσι, τα κλασικά συμπτώματα της αρθρίτιδας (πρήξιμο, πόνος, ερυθρότητα του δέρματος) σχηματίζονται λόγω της αρθρικής συλλογής που παράγεται από τη μεμβράνη της άρθρωσης κατά τη φλεγμονή. Τα συμπτώματα της αρθρίτιδας σχετίζονται με μηχανική βλάβη της αρθρικής επιφάνειας και του οστού, με το σχηματισμό οστικών σπιρουνιών για τη διανομή του μη αντιρροπούμενου φορτίου.
Εντοπισμός: ποια είναι η διαφορά μεταξύ αρθρίτιδας και αρθρίτιδας;
Και οι δύο ασθένειες μπορούν να επηρεάσουν οποιαδήποτε άρθρωση, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις η εντόπιση της παθολογίας μπορεί να υποδεικνύει έμμεσα τη φύση της. Έτσι, για παράδειγμα, η αρθρίτιδα έχει τις λεγόμενες «προσβεβλημένες αρθρώσεις» και «εξαιρούμενες αρθρώσεις» - ανάλογα με τον επιπολασμό της νόσου.
Η αρθρίτιδα επηρεάζει κυρίως:
- καρπού και μετακαρποφαλαγγικές αρθρώσεις?
- εγγύς μεσοφαλαγγικές αρθρώσεις.
- γόνατο και αστράγαλο?
- μεταταρσοφαλαγγικά (ιδιαίτερα οι αρθρώσεις των μεγάλων δακτύλων).
- αρθρώσεις του αγκώνα.
Οι βλάβες μπορεί να είναι είτε συμμετρικές (ρευματοειδής αρθρίτιδα) είτε ασύμμετρες (ψωριασικές και άλλοι τύποι).
Το Arthrosis επιλέγει τις φέρουσες αρθρώσεις, οι οποίες ανατομικά βιώνουν μεγαλύτερο φορτίο. Αυτά περιλαμβάνουν:
- γόνατο?
- μετακαρποφαλαγγικές αρθρώσεις των αντίχειρων.
- άπω αρθρώσεις δακτύλων?
- ισχίο;
- αστράγαλος;
- μεσοσπονδύλιος.
Πώς διαφέρει η αρθρίτιδα από την αρθροπάθεια των αρθρώσεων κατά τη διάγνωση;
Η πρωτογενής διάγνωση της αρθρίτιδας και της αρθρίτιδας περιλαμβάνει οπτική εξέταση και ψηλάφηση των αρθρώσεων που έχουν γίνει η πηγή των παραπόνων. Προηγούμενες ασθένειες και τραυματισμοί μπορούν επίσης να παρέχουν μια ένδειξη.
Μια ολοκληρωμένη εξέταση αίματος και ούρων μπορεί να καθορίσει τη διαφορά μεταξύ αρθρίτιδας και αρθρίτιδας. Μπορεί να καθορίσει την παρουσία βακτηριακών παθογόνων, αυξημένο αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων, ταχεία καθίζηση ερυθροκυττάρων και άλλους δείκτες φλεγμονής (για παράδειγμα, ρευματοειδής παράγοντας. Εάν το αποτέλεσμα είναι "καθαρό", συνταγογραφούνται άλλες εξετάσεις.
Η ακτινογραφία για αρθρώσεις δείχνει στένωση του χώρου της άρθρωσης, λέπτυνση της στιβάδας του χόνδρου και επίσης, ανάλογα με το στάδιο της νόσου, την παρουσία οστεοφύτων. Με την αρθρίτιδα, δεν σημειώνονται ορατές αλλαγές.
Η διάγνωση μπορεί να χρησιμοποιήσει μεθόδους έρευνας υλικού (υπερηχογράφημα, αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία) και ελάχιστα επεμβατικές παρεμβάσεις (αρθροσκόπηση).
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της θεραπείας της αρθρίτιδας και της αρθρίτιδας;
Ας ξεκινήσουμε με τις προβλέψεις. Η αρθροπάθεια είναι πάντα ανίατη - είναι μια χρόνια ασθένεια και μπορεί μόνο να περιοριστεί. Η αρθρίτιδα μπορεί να είναι είτε χρόνια (ρευματοειδής, ιδιοπαθής, ψωριασική) είτε παροδική (λοιμώδης).
Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στα χαρακτηριστικά και τις θεμελιώδεις διαφορές στη θεραπεία αυτών των ασθενειών.
Θεραπεία αρθρίτιδας
Μπορείτε να απαλλαγείτε από τη λοιμώδη αρθρίτιδα πριν από την εμφάνιση καταστροφικών αλλαγών στην άρθρωση με έγκαιρη θεραπεία με αντιβιοτικά. Ο βασικός ρόλος παίζει η σωστή επιλογή του φαρμάκου (για αυτό ίσως χρειαστεί να πάρετε ένα αντιβιόγραμμα). Σε αυτή την περίπτωση, λόγω αυτοθεραπείας, μπορεί να χάσετε πολύτιμο χρόνο.
Η ρευματοειδής αρθρίτιδα απαιτεί ισόβια θεραπεία με κορτικοστεροειδή, κυτταροτοξικά φάρμακα και ΜΣΑΦ. Η χρήση τους απαιτεί τακτική διαβούλευση με έναν γιατρό λόγω των αρνητικών επιπτώσεων στο σώμα (ειδικά εάν δεν τηρείται η δοσολογία και η διάρκεια του μαθήματος). Τα νέα βιολογικά προϊόντα επιδεικνύουν υψηλή αποτελεσματικότητα - μειώνουν τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων της νόσου (πόνος και πρήξιμο).
Εάν είναι απαραίτητο, συνταγογραφούνται αναλγητικά - συστηματικά ή τοπικά. Η σύνθετη θεραπεία περιλαμβάνει επίσης δίαιτα, φυσιοθεραπεία και θεραπευτικές ασκήσεις. Εάν η ασθένεια έχει επηρεάσει άλλα όργανα, είναι απαραίτητο να λάβετε συμβουλές από εξειδικευμένους ειδικούς.
Θεραπεία της αρθροπάθειας
Στα αρχικά στάδια της αρθρώσεως, τα φάρμακα και οι φυσιοθεραπευτικές τεχνικές είναι εξαιρετικά αποτελεσματικές, οι οποίες ενισχύουν την αναγέννηση, τη θρέψη και την παροχή υγρασίας στον ιστό του χόνδρου. Η τακτική χρήση χονδροπροστατευτών μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής σε όλα τα στάδια της νόσου, εκτός από το τελευταίο.
Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα και τα κορτικοστεροειδή συνταγογραφούνται συμπτωματικά για την ανακούφιση της φλεγμονής και την έναρξη της βασικής θεραπείας. Τα αναλγητικά χρησιμοποιούνται επίσης σύμφωνα με την ίδια αρχή - συνήθως τοπικά, με τη μορφή τζελ και κρεμών. Όπως και με την αρθρίτιδα, ενδείκνυται η φυσικοθεραπεία και η φυσιοθεραπεία, αλλά οι τεχνικές θα διαφέρουν. Βέλτιστη επιλογή: ηλεκτροφόρηση, μαγνητοθεραπεία, λασποθεραπεία και άλλα.
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της θεραπείας της αρθρίτιδας και της αρθρίτιδας; Η κύρια έμφαση δίνεται στην «αποκατάσταση» της κάψουλας του χόνδρου. Ωστόσο, σε προχωρημένες περιπτώσεις, μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική θεραπεία, συμπεριλαμβανομένης της αντικατάστασης της άρθρωσης.
Έχουν σχέση αυτές οι δύο ασθένειες;
Τα συμπτώματα της αρθρίτιδας και της αρθρίτιδας εμφανίζονται συχνά μαζί, γεγονός που περιπλέκει τη διαφορική διάγνωση. Μπορεί να εμφανιστεί φλεγμονή ως συνέπεια της αρθροπάθειας, αλλά η αρθροπάθεια μπορεί επίσης να αναπτυχθεί λόγω αρθρίτιδας (για παράδειγμα, όταν ο ιστός του χόνδρου έχει υποστεί βλάβη από κρυστάλλους ουρικού οξέος).
Συχνά η διαφορά μεταξύ αρθρίτιδας και αρθρίτιδας είναι θολή, επομένως χρησιμοποιείται ένας υβριδικός ορισμός στη διάγνωση: οστεοαρθρίτιδα. Αναφέρεται σε ασθένεια που συνδυάζει εκφυλιστικά και φλεγμονώδη συμπτώματα (δεν εμφανίζονται ταυτόχρονα). Αυτή η κατάσταση είναι χαρακτηριστική για τα δεύτερα ή περισσότερα στάδια της οστεοαρθρίτιδας, όταν η διαταραχή της χόνδρινης δομής του μυοσκελετικού συστήματος οδηγεί σε τοπική φλεγμονή.
Η πρόληψη της αρθρίτιδας και της αρθρίτιδας περιλαμβάνει την εγκατάλειψη κακών συνηθειών, τη διατήρηση ενός υγιεινού ορθοπεδικού σχήματος και διατροφής. Το βάρος υπόκειται σε έλεγχο. Τα αθλήματα πρέπει να γίνονται τακτικά, αλλά χωρίς υπερφόρτωση, με προκαταρκτικές διατάσεις. Τα παπούτσια, το μαξιλάρι, ο χώρος εργασίας πρέπει να είναι άνετα. Στην πρόληψη της αρθρίτιδας, σημαντικός είναι ο έγκαιρος εμβολιασμός, η θεραπεία μολυσματικών ασθενειών, η διατήρηση της οδοντικής υγείας και η υψηλή ανοσία. Αποφύγετε την υποθερμία, το άγχος και τη σωματική υπερφόρτωση!
Ελπίζουμε αυτές οι πληροφορίες να σας βοήθησαν να κατανοήσετε τη διαφορά μεταξύ αρθρίτιδας και αρθρίτιδας!